പോക്കുവെയിൽ

പ്രണയപൂരിതം നമ്മൾ തൻ ജീവിതം

ചിതലരിച്ചു തുടങ്ങിയെന്നോർക്കുക

അവികല ദിവ്യപ്രേമപ്രസൂനങ്ങൾ

കൊഴിയുവാനായ് തുടങ്ങുകയല്ലല്ലീ

ഒരു നിമിഷം തിരിഞ്ഞു നാം നോക്കുന്നു

വഴികൾ ദുർഘടം താണ്ടിയ കാലങ്ങൾ

ദുരിതസഞ്ചയ ഭാണ്ഡം നിറച്ചതിൽ

ഹൃദയരാഗം ഉഴിഞ്ഞു സമർപ്പിച്ചു

പശിയടക്കുവാൻ പാടുപെടുന്ന നാൾ

പരവശപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന നാളുകൾ

നിറയെ സ്വപ്നങ്ങൾ സോത്സാഹമോടെ തന്നരിയ സ്നേഹക്കുരുന്നുകൾ പിന്നെയും

ഉജ്ജ്വലിച്ചതാം സൂര്യൻ്റെ താപവും

ഉൾവലിഞ്ഞുവോ പോക്കുവെയിൽ വന്നു

കനലെരിഞ്ഞു മനസ്സിൽ, പുറത്തതാ

കമനി കാൺകെ ചിതയിലെരിഞ്ഞു പോയ്

അരിയ കൺകളിൽ സ്വപ്നം വിരിയിച്ച

മകളുമെന്നെ വെടിഞ്ഞുപോയ് ദാരുണം

ഇതുവരെക്കണ്ട ജീവിതമത്രയും

ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ വിശ്രമിക്കട്ടെ ഞാൻ

ഇനി നടക്കാം ഉപരോധമൊന്നുമേ വഴിയിലില്ലിന്നു ഞാനോ സ്വതന്ത്രനായ്

തിര വിളിക്കുന്നു വാത്സല്യക്കൈകളാൽ

മടിയിൽ വിശ്രമിക്കെന്നു ജലധിയും