കണ്ടു രാധയെ കണ്ണൻ്റെ ഗോപിയെ
മഞ്ജുശീകരരാവിൽ ശരൽക്കാല
മഞ്ഞുതുള്ളിത്തിരശ്ശീല പിന്നിലായ്
അഞ്ജനമിഴിക്കോണിൽ തിളങ്ങിയ
അംബുദാഭ്രവിലീനവികിരണം
കണ്ണനെത്തിരഞ്ഞേകദാ നിന്നതിൻ
കോപകാലുഷ്യജ്വാല പടർന്നതോ
വേണുനാദമുതിർന്നതു കേട്ടുടൻ
വേണിഭാരമഴിഞ്ഞതു കാണാതെ
കണ്ണനെ തേടി കണ്ണയയ്ക്കുന്നതാ
കാതരയായ് വനാന്തരേ രാധയും
കാവ്യഭംഗികൾ തേടുന്ന ഹർഷമായ്
കണ്ടു നമ്മളും രാധയെ കൃഷ്ണനിൽ
കണ്ണനില്ലാത്ത രാധയുണ്ടാകില്ല
കൈതവം വേണ്ട കാണില്ല നിശ്ചയം
No comments:
Post a Comment