കലയും കലാപവും ഒന്നല്ല രണ്ടാണെന്നാൽ
കലയാൽ കലാപത്തെ സൃഷ്ടിക്കും കുബുദ്ധികൾ
കലാപം കലയ്ക്കുള്ള വിഷയവുമാകാം
നല്ല ചാരുതയോടെയതു വിരചിക്കിൽ വിവേകികൾ
നമ്മൾക്കു നിർണ്ണയിക്കാം നമ്മൾ തൻ ജീവിതത്തിൻ ഗുണവും
ആർജ്ജിച്ചതാം അനുഭവവൈവിദ്ധ്യവും
ശാന്തമാം ജീവിതത്തെ കാംക്ഷിപ്പൂ നമ്മളെല്ലാം
അന്ത്യ വിശ്രമം നമുക്കേകുവാൻ ശത്രുക്കളും
ലളിതമാം യാഥാർത്ഥ്യത്തെ തിരയുന്ന മനുജനോ
അജ്ഞാതസങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നു കാര്യങ്ങളെ
ഉള്ളടക്കം നാം നേരിട്ടറിയണം അല്ലായ്കിലോ
വ്യാഖ്യാനിച്ചപരന്മാർ മറ്റൊന്നതാക്കിത്തീർക്കും
സത്യമെന്നതോ നിഗമനമല്ല തന്നെ
സത്യം സജീവമാം അനുഭവപരിചയം കേൾ
അഹംബോധം കൊണ്ടറിഞ്ഞിടാം നമ്മൾക്കു നമ്മളെത്താൻ
അതിൽനിന്നുളവാകുന്നു ചിന്തകൾ പ്രവർത്തിയും.
മനസ്സിൻ സമഭാവന, പരിപാകമതെങ്കിലോ
തന്മയത്വം കലർന്നുള്ള ചെയ്തികൾ പ്രാപ്തമായിടും
ഊഴിയിൽ ഇത് നമ്മൾ തന്നൂഴം തിട്ടം അതു നാം തീർക്ക കൃത്യമായ് മോഡിപൂർവ്വകം
നമ്മൾ നമ്മളിൽ തന്നെ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകിൽ
പ്രപഞ്ചമൊന്നായ് തന്നെ മാറിടും നമ്മൾക്കൊപ്പം
ദുരിതം താണ്ടുവാനേറെ സമയം വേണ്ടിടുമമ്മട്ടിൽ
ആനന്ദിപ്പാൻ ലഭിക്കില്ല സമയം പുനരധ്രുവം
നാം തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു നമുക്കുള്ള മതിലുകൾ
അതിൽ തന്നെ തളഞ്ഞാണല്ലോ നയിക്കുന്നു ജീവിതം
നിങ്ങൾതൻ മനവും തനുവും നിങ്ങളാർജ്ജിച്ചതാവിലും നിങ്ങളല്ലതിനുടമസ്ഥർ നിങ്ങളാവില്ലൊരിക്കലും.
No comments:
Post a Comment