മൗനം വാചാലം

മൗനം വാചാലമാകുന്നതറിയുന്നു നീയെന്നരികിത്തു ചേർന്നു നിൽക്കേ

പറയുവാനാവാത്ത മനസ്സിൻ്റെ ഭാഷകൾ മൂകമുണർത്തിടും നിൻ്റെ കൺകൾ

പരിതാപമെല്ലാം പറയാതെ, കണ്ണുനീർ 

കവിളിൽ പടർന്നതറിഞ്ഞിടാതെ

ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിപ്പൂവിൻ്റെ നൊമ്പരം ചുണ്ടിൽ പടർത്തുകയായിരുന്നു

നിൻമുഖമാമ്പലപ്പൂവെന്ന പോലവേ വാടുന്നതേതൊരു ചിന്തയാലേ

മൗനദുഃഖം തീർത്ത വല്മീകമിന്നെൻ്റെ

ഹൃത്തിനെ ഖിന്നമായ് തീർത്തിടുന്നു