ജലരേഖകൾ

അച്ഛനു കിട്ടിയൊരിത്തിരി കീർത്തി ഞാ -

നിച്ഛിച്ചതേതുമേ ദോഷമായോ?

നൽക്കലാക്ഷേത്രത്തിലേതും പഠിച്ചീല

ചൊൽക്കാഴ്ചയൊന്നുമേ ആടിയില്ല.  

കീർത്തനം ചൊല്ലുവാൻ അമ്മ പഠിപ്പിച്ച -

തോർത്തു വളർന്നതു കൊണ്ടിതോ ഞാൻ

കാവ്യാനുശീലനവ്യഗ്രതയാർന്നൊരു

നവ്യാനുഭൂതിയിൽ മാഴ്കിടുന്നൂ ?

****                       *                           ****

കണ്ണിൽ കവിത വിടർത്തിയ കഥകളി

വേഷം കണ്ടൊരു നാളിൽ ഞാൻ

കൈയിൽ കമലദളങ്ങൾ വിടർത്തുo

മുദ്രയിൽ മുഗ്ദ്ധത കണ്ടെത്തി.

ചെണ്ടയുണർത്തുo താളം, കൂടെ

മദ്ദളമേറ്റുo നാദം, ചേങ്കില ശിഞ്ജിത

രാഗമുതിർക്കും , പിൻപാട്ടുയരും പിന്നാലെ .

കലയുടെ കൈവള കഥകളിശീലായ്

നലമൊടു മുഖരിതമാവുമ്പോൾ

തിര ശീലയൊടെതിരിടുമിരുകയ്യു -

കളും കബരീഭാരകിരീടവുമായ്

അലറും വേഷമതാവാൻ ഞാനോ

അതിയായ് മോഹിച്ചമരുമ്പോൾ ,

അലറും വിധിയൊരു കലിയായ്

എന്നെ തള്ളി കദനക്കടലിൽ ഹാ!

തീരാനോവിൻ അഴലിൽ പെട്ടെൻ 

സ്വപ്നം വെറുമൊരു ജലരേഖ.

എങ്കിലുമെന്നെ കലയുടെ കൈയുകൾ

മാടി വിളിക്കുവതെന്താവോ?