കേരളഗീതം

കേരളഗീതം

മലയാളക്കര മറുപേരാക്കിയ കേരളമെന്നുടെ നാടാണ്

അഭിമാനിക്കും ഞാനീ നാടിൻ പുകളേറും പൊരുളോർക്കുമ്പോൾ

പണ്ടു സുഭിക്ഷയിൽ സമഭാവനയിൽ നാടു ഭരിച്ച മഹാബലിയെ

പൂവിളിയോടെതിരേൽക്കും ഞങ്ങൾ ചിങ്ങത്തിൽ തിരുവോണത്തിൽ

വരരുചി വരവേ ഗോത്രകുലാദികൾ മനുജരിൽ നൽകീ ഉൾക്കാഴ്ച

അദ്വൈതത്തിൻ ദർശനസ്ഫുരണം ശങ്കരനേകീ അചിരേണ

ഗുരുവും പവനനും ഒരുമിച്ചിവിടെ പൊരുളിൻ ദിവ്യപ്രഭയേകി

ഗുരുദേവന്ന് ദർശനമായത് ഒരു ജാത്യൊരുമതമൊരു ദൈവം

വേണാട്ടരചൻ വെള്ളാട്ടരചൻ വീര പഴശ്ശി ചേരമാനും

മാമാങ്കത്തിൻ നടുനായകനാം സാമൂതിരിയും ചേരുമ്പോൾ

കേരളമെന്നൊരു നാടിൻ അനിതര വീരചരിത്രം വിരചിപ്പൂ'    

കലയുടെ കേളികൊട്ടുയരുന്ന കോവിലോ കവിയുടെ ഭാവനാശില്പം

കഥകളി കൂടിയാട്ടം തുള്ളലാദിയാം തനതു കലകൾക്കുമൊപ്പം

പരദേശ നൃത്തങ്ങൾ വാദ്യപ്രമാണങ്ങളെല്ലാം സമന്വയിപ്പിച്ചു

കലയുടെ കലാമണ്ഡലം തീർത്തുവിന്നിപ്പോൾ നാടിന്നഭിമാനമായി

കേരളം തീർക്കുന്നു കാവ്യപ്രപഞ്ചങ്ങൾ ദൈവത്തിൻ കൈയൊപ്പു നേടി